zondag 25 januari 2015

Recensie: Johan Deseyn - 'Yellowmoon'

Johan Deseyn bewijst met deze Psycho-Horrorthriller dat er ook in Vlaanderen schrijvers zijn die dit genre aankunnen.

Inhoud
Lorne Dorganson en zijn vriend Melchior Multcher leven in Yellowmoon, een kleine stad ten zuidoosten van Montana. Melchior Mutcher lijdt nog steeds onder de nachtmerries die hij tijdens zijn jeugd opgelopen heeft. Hij was namelijk niet echt het mooiste kindje uit de klas. Lorne heeft dan ook vanuit zijn jeugd enkele vijanden overgehouden. Nu nog is zijn uiterlijk de oorzaak dat hij niet echt een sociaal leven heeft. Hij heeft maar één vriend, namelijk Lorne Dorganson. Thuis leeft hij met zijn moeder en met zijn zieke vader. Zijn vriend Lorne doet hem een kostbare tip aan de hand. Hij stelt een voor hem onschuldig spel voor dat in een mum van tijd uitgroeit tot een duivels scenario.
Door het spel zou Melchior de demon Dae Nhemm kunnen oproepen. Lorne denkt dat het allemaal maar een spel is maar al snel blijkt dat Melchior wel degelijk met de demon te maken krijgt. Er ontstaat een serie afrekeningen die hij in eerste instantie wel goed vindt, maar na enkele dagen blijkt dat de demon het helemaal van Melchior overneemt.
Raven Daramantez, een wondermooie luitenant bij de afdeling moordzaken van de politie van Garland wordt bij het onderzoek betrokken. Stukje voor stukje wordt gedurende de voortgang van het verhaal alles duidelijk.
Het blijkt dat de eerste serie slachtoffers allemaal hun ‘materiaal’ kochten in dezelfde doe-het-zelf-zaak in Garland. Dit gegeven gebruikt Raven Daramantez als start van haar uitgebreid onderzoek.
Wanneer de CIA opduikt ondervind Raven dat er echt wel iets ‘speciaals’ aan de gang is.

Commentaar
In het verhaal ontstaan een reeks “onmogelijke” toestanden zoals die in alle science fiction verhalen voorkomen. Het is alsof je als lezer mee ‘in’ het verhaal zit.
Je kan je de plaatsen waar het verhaal zich afspeelt zo voor de ogen halen, zo fijngevoelig is het geschreven.
Ook nu weer speelt het verhaal ver weg van onze eigen omgeving.
Johan Deseyn beschrijft alles op een zeer gedetailleerde manier, bvb;
‘Eigenlijk omschreef je alles aan die man best als ‘woest’. Groot, struis, harige armen, geblokte schouders, en een gezicht dat waarschijnlijk al heel wat slagen te verwerken had gekregen. In de opperhuid van de brede, platte neus kronkelden enkele gebarsten adertjes. De donkere, kwade ogen lagen diep ingebed in grote holen die gevormd waren door de hoge jukbeenderen en de immense, struikvormige wenkbrauwen die op hun beurt een verhullend afdak vormden’

Beoordeling
Johan Deseyn brengt met Yellowmoon een verhaal dat voor de liefhebbers van science fiction een aanrader is.
Uitgeverij Kramat, Westerlo, 2007, 493 blz.

Ludo Geluykens