Recensie: Christian De Coninck - 'Dodendans'

Christian De Coninck is commissaris en tevens woordvoerder van de Brusselse Politie Hoofdstad Elsene. Sinds enkele jaren toont Christian ook zijn kwaliteiten als gevierd Vlaams misdaadauteur, dankzij zijn zeer geliefde reeks rond Brussels commissaris Stijn Goris en zijn inspecteur Stef Pauwels, een reeks waarin ze beiden misdrijven in het Brusselse en ver daarbuiten weten te ontrafelen en op te lossen.
‘Dodendans’ is zijn eerste historische ‘standalone’ misdaadroman, waar bovengenoemde helden niet in voorkomen.

Het verhaal van ‘Dodendans’ speelt zich af in 1917, tijdens De Grote Oorlog.
Terwijl er talloze Belgische jongens sneuvelen in de loopgraven, in een poging om stand te houden tegen de oprukkende Pruisen, worden kapitein Lode(wijck) Pynaert en zijn ordonnans Cyriel uitdrukkelijk naar het opperbevel gesommeerd, naar het Kasteel van Bernier in Veurne, waar alle officieren gehuisvest zijn.

Reden van de overplaatsing is de moord op een prostituee in Veurne.
Op de plaats delict werd een bewijsstuk gevonden, waaruit zou kunnen worden afgeleid dat een hoge officier in het leger aansprakelijk zou zijn voor de dood van het slachtoffer.

Gelukkig kan Pynaert terugvallen op zijn ervaring als commissaris bij de toenmalige Brusselse Police Bourgeoise  en, bijgestaan door luitenant De Lavergnies, die rechten studeerde en door de gendarme Van Wezer, start Pynaert samen met zijn team een onderzoek naar de moord op de prostituee.
Naarmate het stroef verlopende onderzoek (beperkte middelen wegens de oorlog) vordert, blijken er in Veurne veel meer verdachten rond te lopen die graag komaf hadden gemaakt met de prostituee, dan verwacht.
Wanneer dan ook nog blijkt dat bepaalde teamleden belangrijke informatie geheim houden, is het maar de vraag of Pynaert erin zal slagen om de dader te vatten, vooraleer er nog meer slachtoffers vallen...

Nooit eerder heeft Christian De Coninck zoveel research gedaan als voor ‘Dodendans’.
En dat merk je als lezer meteen. Al van bij de eerste pagina’s, met het emotionele oorlogsgedicht van John McCrae, ‘In Flanders Fields’, word je, wanneer je als lezer met Pynaert door de loopgraven wandelt, onmiddellijk meegezogen naar de onverbiddelijke veldslagen in Vlaanderen.
Dood, pijn, angst, wanhoop zijn maar enkele van de gevoelens die je mee ervaart tijdens het lezen van die passage.

De karakters van de verschillende teamleden zijn evenwichtig uitgetekend en sommige groeien zelfs mee doorheen het verhaal, zoals duidelijk wordt met het personage van Cyriel, een angstige jonge wees, met weinig tot geen levenservaring, die als ordonnans van Pynaert steeds meer wijsheid etaleert en ideeën ontwikkelt en die daarmee een bepalende factor is in het team.
Nog zo’n sterke troef van ‘Dodendans’, is dat het boek de lezer een goed idee geeft over hoe politieonderzoeken vroeger gevoerd werden. Geen CSI, geen pc, geen internet, niets van dat alles, nee, gewoon goede speurders en een dosis geluk.

 ‘Dodendans’ is een zeer geslaagde en goed uitgewerkte combinatie van authenticiteit, spanning, humor, filosofie, geschiedenis en dit allemaal tegen de historische achtergrond van WOI.
Een absolute ‘must-read’ historische misdaadroman!

Uitgeverij Houtekiet, Katwilweg 2, B-2050 Antwerpen, 2014, 274 blz.
Kevin Glibert