Kevin Valgaeren (°1979)
groeide op in Turnhout. In het verleden was hij actief als theatermaker en als
filmjournalist voor onder andere Film & Televisie + Video (thans
Filmmagie). Hij studeerde de Nederlandse en Engelse Taal- en Letterkunde aan de
KU Leuven en specialiseerde er zich in de Westerse Literatuur en de
Editiewetenschap.
Reeds op jonge leeftijd
was Kevin Valgaeren gefascineerd door literatuur en film. Zijn stokpaardjes
zijn ongetwijfeld de Nederlandse en Engelse literatuur uit de negentiende eeuw.
Maar zijn grote passie is vooral het lezen, schrijven en onderzoeken van
griezelliteratuur. Met De Ziener, zijn eerste roman, probeerde de auteur een
brug te bouwen tussen de Angelsaksische traditie van de gothic novel en het
gebrek aan zo’n traditie in België en Nederland. Het boek werd in 2011
uitgegeven door Kramat en bleek een succes te zijn. De Ziener werd
ondertussen driemaal herdrukt en won de Schaduwprijs 2012 voor beste spannende
debuut in de Nederlandse taal. In Bloedlijn gaat Valgaeren nog verder en
brengt hij de gothic definitief naar de Lage Landen. Momenteel werkt hij aan
zijn derde thriller.
Kevin Valgaeren werkt het
liefst in de beslotenheid van zijn bibliotheek met een van zijn vulpennen in de
ene hand en een pijp in de andere. Hij woont thans in Leuven.
Bibliografie
Romans
- De Ziener (2011)
- Bloedlijn (2012)
Andere
fictie
- Het was maar om te
lachen (2012, kortverhaal gepubliceerd in Artua: een kunstzinnige kijk
op de actualiteit)
Non-fictie
- Uit de
briefwisseling van Stijn Streuvels-Joris Vriamont (2013, artikel
gepubliceerd in Stijn Streuvels en 'Ingoyghem': Jaarboek XVIII van het Stijn
Streuvelsgenootschap 2012)